full screen background image

Events

11 April 2019 - Formation: Colloque DCCR – Droit de la consommation et protection des données à caractère personnel Revue de droit international et de ... +++ 7 March 2019 - 6ème Atelier de droit comparé – 22 mars 2019 Revue internationale de droit compa ... +++ 6 March 2019 - 2 avril 2019 – Conférence de la section “Droit international privé” Revue internationale de droit compa ... +++ 15 January 2019 - Formation: Legal Project Management – Une nouvelle approche de la gestion de vos dossiers Revue de droit international et de ... +++ 17 December 2018 - 4ème Atelier de droit comparé – 18 janvier 2019 Revue internationale de droit compa ... +++ 3 December 2018 - 70 ANS DE LA DECLARATION UNIVERSELLE DES DROITS DE L’HOMME Revue internationale de droit compa ... +++

-Νομολογία ΙΔΔ

Published on November 12th, 2014 | by Aspasia Efstathiou

0

ΜΠρΘεσ 498/2013-Περίληψη- Ελληνοσοβιετική Σύμβαση-Λύση γάμου

Δικαστήριο: Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης

Αριθμός Απόφασης: 498/2013

Λέξεις κλειδιά: Ελληνοσοβιετική Σύμβαση ν. 1242/1982 – Αναγνώριση αλλοδαπών αποφάσεων προσωπικής κατάστασης – Εκούσια δικαιοδοσία – Κοινή συναίνεσει λύση γάμου στη Ρωσία – Αναγνώριση λύσης στην Ελληνική έννομη τάξη – Ύπαρξη δεδικασμένου

 

Α. ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ
1. Διάδικα μέρη: Στην παρούσα υπόθεση η αιτούσα είναι φυσικό πρόσωπο.
2. Η αίτηση αρ. 24040/24-07-2012 είχε ως αντικείμενο την αναγνώριση δεδικασμένου αλλοδαπή απόφασης, πράξης λύσης γάμου εκδοθείσα στη Ρωσία.

Β. ΝΟΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ
3. α. Ελληνοσοβιετική Σύμβαση «περί δικαστικής αρωγής σε αστικές και ποινικές υποθέσεις», υπογραφείσα στις 21-05-1981 και κυρωμένη με το ν. 1242/1982.
β. Αρ. 23 και 24 της Ελληνοσοβιετικής Σύμβασης: «απόφαση των δικαιοδοτικών οργάνων του ενός από τα συμβαλλόμενα μέρη αναγνωρίζεται στο έδαφος του άλλου μέρους, εφόσον: α) έχει αποκτήσει ισχύ δεδικασμένου κατά το δίκαιο της Πολιτείας, όπου εκδόθηκε, β) ο διάδικος που ερημοδίκησε είχε κληθεί εμπρόθεσμα και με τον προσήκοντα τρόπο κατά το δίκαιο της χώρας προέλευσης της αποφάσεως, γ) για την ίδια υπόθεση μεταξύ των ίδιων διαδίκων δεν έχει εκδοθεί προηγούμενη απόφαση με ισχύ δεδικασμένου στην Πολιτεία, όπου ζητείται η αναγνώριση ή δεν έχει εγερθεί άλλη αγωγή με το ίδιο αντικείμενο μεταξύ των ίδιων διαδίκων στα δικαστήρια της Πολιτείας, στην οποία ζητείται η αναγνώριση και δ) η υπόθεση δεν υπαγόταν στην αποκλειστική διεθνή δικαιοδοσία των δικαστηρίων της Πολιτείας, όπου επιδιώκεται η αναγνώριση της απόφασης.
Αρ. 26 παρ. 1 της Συμβάσεως: «οι αναφερόμενες στο άρθρο 23 αποφάσεις, που αφορούν υποθέσεις μη περιουσιακής φύσεως, αναγνωρίζονται στο έδαφος των δύο συμβαλλόμενων μερών χωρίς συμπληρωματική έρευνα» Αρ. 27: « η διαδικασία περιβολής του εκτελεστηρίου τύπου στις αποφάσεις περιουσιακής υφής ανατίθεται στα αρμόδια Δικαστήρια του κράτους, στο οποίο προσκομίζεται προς εκτέλεση η απόφαση.»
*Η ελληνοσοβιετική Σύμβαση ξακολουθεί να ισχύει στις σχέσεις της Ελλάδας με τη Ρωσική Ομοσπονδία, αφού δεν καταγγέλθηκε ούτε από την τελευταία μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ.

Γ. ΑΠΟΦΑΣΗ
4. α. Ρήτρα αυτόματης αναγνώρισης αποφάσεων προσωπικής κατάστασης
Με την εφαρμογή των άρθρων 23 , 24, 26 και 27 προκύπτει ρήτρα αυτόματης αναγνωρίσεως των αποφάσεων που αφορούν την προσωπική κατάσταση (μη περιουσιακής φύσεως), που αναπτύσσουν αυτοδικαίως στην ημεδαπή έννομη τάξη ενέργεια. Η ρήτρα αυτόματης αναγνώρισης αφορά μόνο τη διαδικασία αναγνώρισης, όχι τις προϋποθέσεις του αρ. 24.
Για την αναγνώριση αποφάσεων περιουσιακής φύσεώς ακολουθείται η διαδικασία του άρθρου 27. Η διαδικασία αναγνώρισης μπορεί να εφαρμοσθεί σε περίπτωση αμφισβήτησης της αλλοδαπής απόφασης προσωπικής κατάστασης όταν αμφισβητείται από τις αρχές του κράτους προς αναγνώριση.

β. Αναγνώριση αποφάσεων εκούσιας δικαιοδοσίας– ως στοιχείο πραγματικού της εφαρμοστέας δικονομικής διάταξης
Το ζήτημα του είδους της διαδικασίας, δηλαδή της εκούσιας ή μη διαδικασίας αποτελεί στοιχείο του πραγματικού της εφαρμοστέας δικονομικής διατάξεως του εσωτερικού δικαίου και ως δικονομικό ζήτημα κρίνεται με βάση το Ελληνικό δίκαιο.
«Στις υποθέσεις εκούσιας δικαιοδοσίας, η ισχύς των εννόμων συνεπειών τους στην ημεδαπή έννομη τάξη κατ` αρχάς εξαρτάται, σύμφωνα με το άρθρο 780 στοιχ. 1 ΚΠολΔ, από τη δυνατότητα επικλήσεως στην Ελλάδα των εννόμων συνεπειών που προβλέπονται από τους κανόνες του ουσιαστικού δικαίου που υποδεικνύονται ως εφαρμοστέοι στη συγκεκριμένη έννομη σχέση από το Ελληνικό ιδιωτικό διεθνές δίκαιο. Συνακόλουθα, στις περιπτώσεις που, σύμφωνα με τους κανόνες του δικαίου αυτού, η κατάλυση υφιστάμενης έννομης σχέσεως που αφορά στην προσωπική κατάσταση προϋποθέτει την έκδοση διαπλαστικής πράξεως ύστερα από δήλωση της συναινέσεως των μερών ενώπιον του αρμοδίου διοικητικού οργάνου, η διαπλαστική ενέργεια της πράξεως αυτής αναγνωρίζεται αυτοδικαίως στην Ελλάδα», με την επιφύλαξη των άρ. 905 παρ. 4 ΚΠολΔ και 780 ΚΠολΔ και της δημόσιας τάξης ή των χρηστών ηθών.

γ. Λύση γάμου: αρ. 16 ΑΚ, έγκυρη κατά το ρωσικό δίκαιο, παρόμοια διαδικασία αρ. 1441 ΑΚ
Η κοινή συναινέσει λύση γάμου προσώπων σύμφωνα με το ρωσικό δίκαιο, άρθρ. 38 του Κώδικα Περί Γάμου και Οικογενείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας – πιστοποιητικό διαζυγίου από Ληξιαρχείο, που κατά το χρόνο λύσεως του γάμου διέμεναν στον τόπο όπου εκδόθηκε η πράξη λύσης του γάμου είναι σύμφωνο με το αρ. 16, με τη ημεδαπή δημόσια τάξη ή τα χρηστά ήθη καθότι και στο ελληνικό δίκαιο με τη διάταξη του άρθρου 1441 ΑΚ, καθιερώνεται παρόμοια διαδικασία λύσεως του γάμου με τη συναίνεση των συζύγων .

Η αίτηση έγινε δεκτή και αναγνωρίσθη η ληξιαρχική ρώσικη πράξη λύσης γάμου ως δεδικασμένο στην Ελληνική Επικράτεια.

Επιμέλεια: Ασπασία Ευσταθίου
Πηγή: Τ.Ν.Π. Ισοκράτης





About the Author


Back to Top ↑