full screen background image

Events

7 March 2019 - 6ème Atelier de droit comparé – 22 mars 2019 Revue internationale de droit compa ... +++ 6 March 2019 - 2 avril 2019 – Conférence de la section “Droit international privé” Revue internationale de droit compa ... +++ 15 January 2019 - Formation: Legal Project Management – Une nouvelle approche de la gestion de vos dossiers Revue de droit international et de ... +++ 17 December 2018 - 4ème Atelier de droit comparé – 18 janvier 2019 Revue internationale de droit compa ... +++ 3 December 2018 - 70 ANS DE LA DECLARATION UNIVERSELLE DES DROITS DE L’HOMME Revue internationale de droit compa ... +++ 21 September 2017 - October 5 & 6, 2017: ‘International Investment Law & the Law of Armed Conflict’ Colloquium on ‘International Inve ... +++

-Δίκαιο Αλλοδαπών

Published on February 28th, 2018 | by Georgia Archonti

0

Περίληψη: ΔΕΕ C-638/16 PPU – Χορήγηση θεωρήσεως περιορισμένης εδαφικής ισχύος – Κανονισμός (ΕΚ) 810/2009

Λέξεις – κλειδιά: Προδικαστική παραπομπή – Κανονισμός (ΕΚ) 810/2009 – Άρθρο 25, παράγραφος 1, στοιχείο α’ – Θεώρηση περιορισμένης εδαφικής ισχύος – Χορήγηση θεωρήσεως για ανθρωπιστικούς λόγους ή για λόγους διεθνών υποχρεώσεων – Έννοια των «διεθνών υποχρεώσεων» – Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών – Σύμβαση της Γενεύης – Χορήγηση θεωρήσεως εισόδου σε περίπτωση αποδεδειγμένου κινδύνου παραβάσεως του άρθρου 4 και/ή του άρθρου 18 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων – Δεν υφίσταται σχετική υποχρέωση

Αριθμός απόφασης: C-638/16 PPU

 Δικαστήριο Ευρωπαϊκής Ένωσης

 Επιμέλεια: Γεωργία Αρχοντή

 Α. Η διαφορά της κύριας δίκης και τα προδικαστικά ερωτήματα

 Οι προσφεύγοντες της κύριας δίκης έχουν υποβάλει αιτήσεις για τη χορήγηση θεωρήσεων περιορισμένης εδαφικής ισχύος στην πρεσβεία του Βελγίου στη Βηρυτό, επικαλούμενοι την υποβολή σε βασανιστήρια, την επισφαλή κατάσταση στη Συρία καθώς και των κίνδυνο διώξεων λόγω του θρησκεύματος τους ως χριστιανών ορθοδόξων. Η Υπηρεσία Αλλοδαπών απέρριψε τις ως άνω αιτήσεις και κατά της απορριπτικής κρίσης οι αιτούντες προσέφυγαν στο Συμβούλιο Επιλύσεως ενδίκων διαφορών αλλοδαπών. Το ως άνω δικαστήριο έχει υποβάλει τα εξής ερωτήματα: α) αν το άρθρο 25, παράγραφος 1, στοιχείο α’, του κώδικα θεωρήσεων έχει την έννοια ότι οι διεθνείς υποχρεώσεις στις οποίες αναφέρεται περιλαμβάνουν τον σεβασμό, εκ μέρους κράτους μέλους, του συνόλου των δικαιωμάτων που κατοχυρώνονται από τον Χάρτη, ιδίως στα άρθρα 4 και 18, καθώς και από την ΕΣΔΑ και το άρθρο 33 της Συμβάσεως της Γενεύης και β) αν, λαμβανομένης υπόψη της απαντήσεως που θα δοθεί στο πρώτο ερώτημα, το άρθρο 25, παράγραφος 1, στοιχείο α’, του κώδικα θεωρήσεων έχει την έννοια ότι το κράτος μέλος που έχει επιληφθεί αιτήματος χορηγήσεως θεωρήσεως περιορισμένης εδαφικής ισχύος οφείλει να χορηγήσει τη θεώρηση που ζητείται, εφόσον αποδεικνύεται κίνδυνος παραβάσεως των άρθρων 4 και/ή 18 του Χάρτη ή διεθνούς υποχρεώσεως την οποία το κράτος αυτό υπέχει και αν θα μπορούσε, περαιτέρω, να ασκήσει κάποια επιρροή η ύπαρξη δεσμών μεταξύ του αιτούντος και του εν λόγω κράτους μέλους.

Β. Το νομικό πλαίσιο

 Κανονισμός (ΕΚ) 810/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, για τη θέσπιση κοινοτικού κώδικα θεωρήσεων, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) 610/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013 και Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

 Γ. Η απόφαση του δικαστηρίου

 Κατά την εξέταση των προδικαστικών ερωτημάτων, το Δικαστήριο ξεκίνησε την ανάλυση του με την ερμηνεία του κώδικα θεωρήσεων. Συγκεκριμένα, σκοπός του κώδικα, σύμφωνα με το άρθρο 1, είναι να θεσπίσει τις διαδικασίες και τις προϋποθέσεις εκδόσεως θεωρήσεων για τη διέλευση από ή με πρόθεση παραμονής στην επικράτεια των κρατών μελών, η οποία δεν υπερβαίνει τις 90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών. Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 25 του κώδικα θεωρήσεων, αιτήσεις χορήγησης θεωρήσεων για ανθρωπιστικούς λόγους, όπως και η επίμαχη της κύριας δίκης, δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κώδικα.  Επιπλέον, λαμβάνοντας υπόψη την έλλειψη πράξης εκ μέρους του ενωσιακού νομοθέτη σχετικά με τη χορήγηση θεωρήσεων ή αδειών διαμονής μακράς διάρκειας για ανθρωπιστικούς λόγους, συμπεραίνεται ότι οι αιτήσεις της κύριας δίκης διέπονται αποκλειστικά από το εθνικό δίκαιο. Επιπροσθέτως η αποδοχή τυχόν αντίθετης λύσης θα παρέβλεπε την οικονομία του κανονισμού 604/2013, σύμφωνα με τον οποίο τα κράτη μέλη έχουν ως μόνη υποχρέωση να εξετάζουν κάθε αίτηση διεθνούς προστασίας που υποβάλλεται στο έδαφος κράτους μέλους, με πλαίσιο εφαρμογής εκείνο των αιτημάτων διεθνούς προστασίας. Το Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι αποτελεί σφάλμα των βελγικών αρχών η αποδοχή των αιτήσεων ως αιτήσεων για χορήγηση θεωρήσεων βραχείας διαμονής.

Για το πλήρες κείμενο της απόφασης εδώ





About the Author


Back to Top ↑