full screen background image

Events

21 September 2017 - October 5 & 6, 2017: ‘International Investment Law & the Law of Armed Conflict’ Colloquium on ‘International Inve ... +++ 21 September 2017 - 5 & 6 Οκτωβρίου 2017: International Investment Law & the Law of Armed Conflict 5 & 6 Οκτωβρίου 2017: ... +++ 29 April 2017 - Summer School on European Business Law, Corfu 2017, 24-28 Ιουλίου Το “Summer School” αποτε ... +++ 3 May 2016 - Εκδηλώσεις Τομέα Διεθνών Σπουδών – Κατεύθυνση Ι.Δ.Δ. ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ Ο Καθηγ ... +++ 30 April 2016 - 9.5.2016: Ημερίδα – Το Πρόσωπο και η Οικογένεια στο Δίκαιο και την Κοινωνία   Το Ελληνικό Τμή ... +++ 30 March 2016 - 14th ICC Miami Conference on International Arbitration This conference provides an indispe ... +++

-Δίκαιο Αλλοδαπών

Published on April 11th, 2018 | by Georgia Archonti

0

Περίληψη: C-348/16 – Δίκαιωμα ακρόασης κατά το στάδιο της προσφυγής – Οδηγία 2013/32/ΕΕ

Λέξεις – κλειδιά: Προδικαστική παραπομπή – Πολιτική ασύλου – Οδηγία 2013/32/ΕΕ – Άρθρα12, 14, 31 και 46 – Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Άρθρο 47 – Δικαίωμα αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας – Προσφυγή κατά αποφάσεως με την οποία απορρίπτεται αίτηση διεθνούς προστασίας – Δυνατότητα του δικαστηρίου να αποφανθεί χωρίς να ακούσει τον αιτούντα

Αριθμός απόφασης: C-348/16

 Δικαστήριο Ευρωπαϊκής Ένωσης

 Επιμέλεια: Γεωργία Αρχοντή

 Α. Η διαφορά της κύριας δίκης και τα προδικαστικά ερωτήματα

 Ο M. Sacko, έχει εγκαταλείψει το Μάλι για οικονομικούς λόγους και έχει υποβάλλει αίτηση διεθνούς προστασίας στην Ιταλία. Κατόπιν ακροάσεως, η τοπική επιτροπή απέρριψε την αίτηση του, απόφαση κατά της οποίας ο αιτών άσκησε προσφυγή  ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου. Στο πλαίσιο της ως άνω δίκης το αιτούν δικαστήριο υπέβαλε το εξής προδικαστικό ερώτημα: Αν η οδηγία 2013/32, και ιδίως τα άρθρα της 13, 14, 31 και 46, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι δεν επιτρέπει στο εθνικό δικαστήριο που έχει επιληφθεί προσφυγής κατά της αποφάσεως με την οποία απορρίπτεται μια προδήλως αβάσιμη αίτηση διεθνούς προστασίας να απορρίψει την εν λόγω προσφυγή χωρίς να προβεί σε ακρόαση του αιτούντος, ειδικότερα στην περίπτωση που αυτός έχει ήδη ακουστεί από την διοικητική αρχή και τα πραγματικά περιστατικά δεν αφήνουν καμία αμφιβολία ως προς το βάσιμο της απορριπτικής αυτής αποφάσεως.

 Β. Το νομικό πλαίσιο

 Οδηγία 2013/32/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με τις κοινές διαδικασίες για τη χορήγηση και ανάκληση του καθεστώτος διεθνούς προστασίας

Γ. Η απόφαση του δικαστηρίου

 Αρχικά, το Δικαστήριο εξέτασε κατά σειρά τα προς ερμηνεία άρθρα της οδηγίας 2013/32 διαπιστώνοντας τα εξής: το άρθρο 14 επιβάλλει στην αποφαινόμενη αρχή την υποχρέωση να παρέχει τη δυνατότητα προσωπικής συνέντευξης ως προς την αίτηση διεθνούς προστασίας, η οποία, ωστόσο, βαρύνει αποκλειστικώς την αρμόδια για την εξέταση της αίτησης αρχή και κατά συνέπεια δεν ισχύει για την διαδικασία προσφυγής, όπως στην επίμαχη περίπτωση. Επιπροσθέτως, το άρθρο 46, το οποίο προβλέπει το δικαίωμα προσφυγής κατά απορριπτικής αποφάσεως, δεν περιλαμβάνει το δικαίωμα ακροάσεως ενώπιον του επιληφθέντος δικαστηρίου.

Κατά την άποψη του Δικαστηρίου, η υποχρέωση που επιβάλλεται στα κράτη μέλη αντιστοιχεί στο άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης , το οποίο θεσπίζει το δικαίωμα σε πραγματική προσφυγή ενώπιον δικαστηρίου, σύμφωνα με την αρχή της αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας,  δέσμευση που ισχύει και για το άρθρο 46 της οδηγίας 2013/32. Ειδικότερα, μεταξύ των στοιχείων που απαρτίζουν την ως άνω αρχή είναι και τα δικαιώματα άμυνας, μεταξύ των οποίων και το δικαίωμα ακροάσεως, για το οποίο το Δικαστήριο με πάγια νομολογία του έχει κρίνει ότι συνιστά αναπόσπαστο μέρος της ως άνω αρχής και εξασφαλίζει στον αποδέκτη μιας βλαπτικής απόφασης τη δυνατότητα να διατυπώσει τις παρατηρήσεις του πριν τη λήψη της.

Στην επίμαχη περίπτωση, αν και η μη ακρόαση του αιτούντος στο πλαίσιο της προσφυγής συνιστά περιορισμό των δικαιωμάτων άμυνας, με βάση πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, τα θεμελιώδη δικαιώματα, όπως είναι και το υπό κρίση, δεν συνιστούν απόλυτα προνόμια, αλλά μπορούν να περιλαμβάνουν περιορισμούς υπό τον όρο ότι εξυπηρετούν σκοπούς γενικού συμφέροντος και δεν συνιστούν υπέρμετρη και αφόρητη επέμβαση που θίγει την ουσία των κατοχυρωμένων δικαιωμάτων, θέση που επιβεβαιώνεται και από τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Λαμβάνοντας υπόψη τον στενό σύνδεσμο μεταξύ της διαδικασίας προσφυγής και της πρωτοβάθμιας διαδικασίας που προηγείται, η προβλεπόμενη στο άρθρο 46, παράγραφος 3, της οδηγίας 2013/32 υποχρέωση τοι δικαστηρίου να προβεί σε πλήρη και ex nunc εξέταση των πραγματικών και νομικών ζητημάτων πρέπει να ερμηνεύεται στο πλαίσιο ολόκληρης της διαδικασίας εξέτασης της αίτησης διεθνούς προστασίας. Σε κάθε περίπτωση, με βάση το άρθρο 17, παράγραφος 2 της ως άνω οδηγίας, η έκθεση ή το κείμενο της απομαγνητοφώνησης κάθε προσωπικής συνέντευξης με τον αιτούντα πρέπει να περιληφθούν στον φάκελο, προκύπτει, επομένως, ότι το περιεχόμενο τους συνιστά σημαντικό στοιχείο που θα εκτιμηθεί από το αρμόδιο δικαστήριο κατά το στάδιο της εξέτασης. Κατά συνέπεια, εναπόκειται στο αρμόδιο δικαστήριο να κρίνει αν θα παραλείψει την διεξαγωγή εξέτασης για λόγους γενικότερου συμφέροντος ή σε διαφορετική περίπτωση, αν θεωρεί ότι είναι αναγκαίο για την απαιτούμενη πλήρη και ex nunc εξέταση, να διεξάγει ακρόαση.

Εν προκειμένω, εφόσον η αίτηση που υποβλήθηκε ήταν προδήλως αβάσιμη, υπό την έννοια του άρθρου 32, παράγραφος 2, της οδηγίας 2013/32, η πλήρης και ex nunc εξέταση πληρούται καταρχήν εφόσον το δικαστήριο λαμβάνει υπόψη τα δικόγραφα που υποβάλλονται στο πλαίσιο της προσφυγής καθώς και τα αντικειμενικά στοιχεία που περιέχονται στον διοικητικό φάκελο της πρωτοβάθμιας διαδικασίας, μεταξύ των οποίων ενδέχεται να περιλαμβάνονται στοιχεία που ελήφθησαν κατά την διεξαγωγή της προσωπικής συνέντευξης. Επιπλέον, αν και το άρθρο 46 της οδηγίας 2013/32 δεν επιβάλλει υποχρέωση ακρόασης του αιτούντος, ωστόσο, δεν επιτρέπει στον εθνικό νομοθέτη να εμποδίσει το αρμόδιο δικαστήριο να διεξάγει ακρόαση σε περίπτωση που κρίνει ανεπαρκείς τις πληροφορίες που συγκεντρώθηκαν κατά την προσωπική συνέντευξη του αιτούντος διεθνή προστασία.

 

Για το πλήρες κείμενο της απόφασης εδώ

 

 

 

 

 





About the Author


Back to Top ↑