full screen background image

Events

4 June 2019 - Formation Lexing – Marketing et RGPD Editions Larcier, ici   Format ... +++ 19 April 2019 - Société de législation comparée – Concours de droit comparé Revue internationale de droit compa ... +++ 11 April 2019 - Formation: Colloque DCCR – Droit de la consommation et protection des données à caractère personnel Revue de droit international et de ... +++ 7 March 2019 - 6ème Atelier de droit comparé – 22 mars 2019 Revue internationale de droit compa ... +++ 6 March 2019 - 2 avril 2019 – Conférence de la section “Droit international privé” Revue internationale de droit compa ... +++ 15 January 2019 - Formation: Legal Project Management – Une nouvelle approche de la gestion de vos dossiers Revue de droit international et de ... +++

CJEU Case Law

Published on April 3rd, 2019 | by Malamati Zachou

0

Περίληψη: ΔΕΕ 28.02.2018 Υπόθεση C-289/17 – Collect Inkasso and others- Ευρωπαϊκός Εκτελεστός Τίτλος για μη Αμφισβητούμενες Αξιώσεις

Λέξεις- κλειδιά: Προδικαστική παραπομπή- Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις- Κανονισμός (ΕΚ) 805/2004- Ευρωπαϊκός εκτελεστός τίτλος για μη αμφισβητούμενες αξιώσεις- Προϋποθέσεις πιστοποιήσεως- Ελάχιστοι κανόνες που έχουν εφαρμογή επί των διαδικασιών σχετικά με τις αμφισβητούμενες αξιώσεις- Δικαιώματα του οφειλέτη- Έλλειψη μνείας της διευθύνσεως του οργάνου προς το οποίο είναι δυνατόν να προβληθεί η αμφισβήτηση της αξιώσεως ή ενώπιον του οποίου είναι δυνατόν να ασκηθεί ένδικο μέσο κατά της αποφάσεως.

Αριθμός απόφασης: C– 289/17

Δικαστήριο: Δικαστήριο Ευρωπαϊκής Ένωσης

Πηγή: ECLI:EU:C:2018:133

Επιμέλεια: Μαλαματή Ζάχου

 

Α. Η διαφορά της κύριας δίκης και τα προδικαστικά ερωτήματα

Απόφαση της 28ης Φεβρουαρίου 2018, με αντικείμενο αίτηση προδικαστικής απόφασης βάσει του άρθρου 267 ΣΛΕΕ, που υπέβαλε το Τartu Maakohus (Πρωτοδικείο Tartu, Eσθονία), και αφορά την   ερμηνεία του άρθρου 17 στ. α’ και του άρθρου 18 παρ. 1 στ.β’ του Κανονισμού (ΕΚ) 805/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη θέσπιση ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου για μη αμφισβητούμενες αξιώσεις σε εμπορικές και αστικές διαφορές.

Oι εταιρίες Collect Inkasso OU, ITM Inkasso OU και Bigbank AS είναι τρεις εταιρίες εσθονικού δικαίου οι οποίες υπέβαλαν ενώπιον του ως άνω δικαστηρίου αιτήσεις για την έκδοση διαταγών πληρωμής με συνοπτική διαδικασία κατά οφειλετών τους προς το σκοπό εισπράξεως διαφορετικών απαιτήσεών τους.  αίτηση υποβλήθηκε στο πλαίσιο πέντε ένδικων διαφορών. Η αίτηση του Πρωτοδικείου του Τartu υποβλήθηκε στο πλαίσιο πέντε παρεμφερών ένδικων διαφορών μεταξύ αφενός των εταιριών αυτών ως πιστωτών και των οφειλετών τους R. Aint, L.P.R. Oikimus, E. Noor και A. Konjarov σχετικά με την πιστοποίηση ως ευρωπαϊκών εκτελεστών τίτλων των αποφάσεων περί διαταγής πληρωμής οι οποίες εκδόθηκαν ερήμην των τελευταίων αυτών οφειλετών.

Πιο συγκεκριμένα, το 2008, η Collect Inkasso υπέβαλε ενώπιον του Πρωτοδικείου του Τartu τρεις αιτήσεις για την έκδοση διαταγών πληρωμής με συνοπτική διαδικασία κατά των R. Aint, L. Palm και R. Oikimus προς τον σκοπό εισπράξεως τριών διαφορετικών απαιτήσεων. Τόσο οι αιτήσεις όσο και οι προσκλήσεις που απηύθυνε το δικαστήριο στους οφειλέτες όπως και τα έντυπα ανακοπής κοινοποιήθηκαν στους οφειλέτες και εκδόθηκαν τα αντίστοιχα αποδεικτικά παραλαβής. Δεδομένου ότι κανείς εκ των οφειλετών δεν άσκησε ανακοπή, το δικαστήριο εξέδωσε κατά αυτών σειρά διατάξεων με τις οποίες διέτασσε την καταβολή των απαιτήσεων πλέον των τόκων υπερημερίας και των δικαστικών εξόδων.

Στη συνέχεια, το 2016, η Collect Inkasso υπέβαλε ενώπιον του Πρωτοδικείου του Tartu τρεις αιτήσεις για πιστοποίηση των εκδοθεισών διατάξεων ως ευρωπαϊκών εκτελεστών τίτλων. Το δικαστήριο απέρριψε με διατάξεις τις ως άνω αιτήσεις, καθώς διαπίστωσε ότι οι οφειλέτες δεν είχαν ενημερωθεί μέσω των κοινοποιηθέντων εγγράφων για τη διεύθυνση του δικαστηρίου στο οποίο μπορούσαν να απευθυνθούν ή ενώπιον του οποίου έπρεπε να εμφανιστούν ή ενδεχομένως, ενώπιον του οποίου μπορούσαν να προσβάλουν δικαστικώς αυτές τις διατάξεις. Επιπλέον, το δικαστήριο διαπίστωσε πως η διάταξη κατά του L.Palm δεν είχε κοινοποιηθεί σε αυτόν σύμφωνα με τα άρθρα 13 και 14 του Κανονισμού (ΕΚ 508/2004). Κατά συνέπεια το δικαστήριο δεν χορήγησε τα πιστοποιητικά ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου λόγω μη τηρήσεως των προϋποθέσεων του άρθρου 6 παρ. 1 στ. γ’, του άρθρου 17 στ. α’ και του άρθρου 18 του Κανονισμού (ΕΚ) 805/2004. Η αιτούσα εταιρία προχώρησε στην άσκηση ανακοπής κατά την απορριπτικής διάταξης του δικαστηρίου.

Ομοίως, το 2008 η ITM Inkasso υπέβαλε ενώπιον του Πρωτοδικείου αίτηση για έκδοση διαταγής πληρωμής σε βάρος του οφειλέτη της E.Noor. Μετά την κοινοποίηση στον οφειλέτη των σχετικών εγγράφων και την έκδοση αποδεικτικού παραλαβής τους, ελλείψει ασκήσεως ανακοπής, το δικαστήριο εξέδωσε διαταγή πληρωμής με την οποία διατάσσεται η καταβολή της απαιτήσεως και την κοινοποίησε στον οφειλέτη με συνέπεια την απόκτηση ισχύος δεδικασμένου. Το 2016 η ΙΤΜ Ιnkasso υπέβαλε στο ως άνω δικαστήριο αίτηση για πιστοποίηση της εν λόγω διατάξεως ως ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου.

Ανάλογη ήταν και η περίπτωση της Bigbank, η οποία υπέβαλε το 2007 ενώπιον του Πρωτοδικείου αίτηση διαταγής πληρωμής σε βάρος του οφειλέτη της A.Κonjarov. Η διαταγή πληρωμής ακολουθώντας την ίδια πορεία με τις παραπάνω απέκτησε ισχύ δεδικασμένου το 2009 και η Bigbank προχώρησε το 2017 σε αίτηση για πιστοποίηση της εν λόγω διατάξεως ως ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου.

Το Πρωτοδικείο προκειμένου να αποφανθεί επί των ανακοπών που άσκησε η Collect Inkasso και επί των αιτήσεων πιστοποίησης των ITM Inkasso και Βigbank, εκτίμησε ότι είναι αναγκαίο να αποσαφηνιστεί το περιεχόμενο των ελάχιστων απαιτήσεων που ορίζονται στο άρθρο 17 στ. α’ και στο άρθρο 18 παρ. 1 στ. β΄ του Κανονισμού (ΕΚ) 805/2004, ιδίως όσον αφορά τη μνεία της διευθύνσεως του οργάνου στο οποίο ο οφειλέτης πρέπει να απευθυνθεί ή ενώπιον του οποίου αυτός πρέπει να εμφανισθεί ή ενδεχομένως να ασκήσει το ένδικο μέσο που δικαιούται κατά της καταδικαστικής απόφασης περί διαταγής πληρωμής.

Το Πρωτοδικείο επεσήμανε ότι σε όλα τα έγγραφα που κοινοποιήθηκαν στους οφειλέτες δεν υπήρχε μνεία της διευθύνσεώς του, ενώ οι υπόλοιπες δικονομικές απαιτήσεις, μεταξύ αυτών και η παράθεση του ονόματος του οργάνου, πληρούνταν. Υπό τις συνθήκες αυτές το Πρωτοδικείο αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία ενώπιον του και να ζητήσει από το ΔΕΕ να διευκρινίσει αν  το άρθρο 17 στ. α’ και το άρθρο 18 παρ. 1 στ. β’ του Κανονισμού 805/2004 πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι μπορεί να πιστοποιηθεί ως ευρωπαϊκός εκτελεστός τίτλος μία δικαστική απόφαση η οποία έχει εκδοθεί χωρίς ο οφειλέτης να έχει ενημερωθεί για τη διεύθυνση του δικαστηρίου στο οποίο θα απευθυνθεί, ενώπιον του οποίου θα εμφανισθεί ή ενδεχομένως, ενώπιον του οποίου είναι δυνατόν να ασκηθεί το ένδικο μέσο κατά της εν λόγω απόφασης.

Β. Το νομικό πλαίσιο

Άρθρα 3, 6 § 1στ. γ’, 17 στ. α’, 18 § 1 στ. β’ του  Κανονισμού (ΕΚ) 805/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 21ης Απριλίου 2004 για τη θέσπιση ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου για μη αμφισβητούμενες αξιώσεις στις αστικές και εμπορικές διαφορές.

Γ. Η απόφαση του Δικαστηρίου

Καταρχάς, το ΔΕΕ διευκρίνισε ότι δεδομένου ότι οι οφειλέτες παρέμειναν αδρανείς κατά τη διάρκεια της συνοπτικής διαδικασίας εκδόσεως διαταγής πληρωμής, οι κατά αυτών υπάρχουσες απαιτήσεις εμπίπτουν στην έννοια της «μη αμφισβητούμενης αξιώσεως» κατά το άρθρο 3 παρ. 1 στ. β’ του Κανονισμού και επομένως δικαιολογούν αυτές καθαυτές την έκδοση των ευρωπαϊκών εκτελεστών τίτλων που έχουν ζητηθεί.

Στην συνέχεια επεσήμανε πως στην περίπτωση των μη αμφισβητούμενων αξιώσεων, όπως προκύπτει από το άρθρο 6 παρ. 1 στ. γ’ του Κανονισμού, πρέπει η δικαστική διαδικασία στο κράτος μέλος προέλευσης να πληροί ορισμένους ελάχιστους δικονομικούς κανόνες που ορίζονται στα άρθρα 12-19 του Κανονισμού. Συναφώς, το άρθρο 17 στ. α’ επιτάσσει ότι ορισμένα στοιχεία μεταξύ των οποίων το όνομα και η διεύθυνση του οργάνου στο οποίο ο οφειλέτης θα εμφανισθεί, απευθυνθεί ή προσφύγει, θα πρέπει να προκύπτουν σαφώς από το εισαγωγικό της δίκης έγγραφο, από το ισοδύναμο έγγραφο και από την κλήτευση στην ακροαματική διαδικασία ή από τα συνοδευτικά αυτών έγγραφα. Κατά δε το άρθρο 18 παρ. 1 στ. β’, προκειμένου να καταστεί δυνατή η θεραπεία σε περίπτωση μη συμμόρφωσης προς τους ελάχιστους κανόνες, ο οφειλέτης πρέπει να έχει τη δυνατότητα να προσβάλει δικαστικώς μία απόφαση σχετικά με αξίωση μέσω της ασκήσεως ενδίκου μέσου συνεπαγόμενου πλήρη επανεξέταση και πρέπει να ενημερωθεί δεόντως με την απόφαση ή το συνοδευτικό αυτής έγγραφο για τις σχετικές δικονομικές απαιτήσεις, συμπεριλαμβανομένης της παραθέσεως του ονόματος και της διευθύνσεως ενώπιον του οποίου πρέπει να ασκηθεί το ένδικο μέσο.

Κατά συνέπεια, κατέληξε το ΔΕΕ πως όπως προκύπτει από το σαφές γράμμα του άρθρου 17 στ. α’ και του άρθρου 18 παρ. 1 στ. β’ του Κανονισμού, η διαβίβαση στον οφειλέτη της διευθύνσεως του οικείου οργάνου είναι υποχρεωτική. Μάλιστα, ανέφερε πως σκοπός των ανωτέρω ρυθμίσεων είναι η διασφάλιση της έγκαιρης ενημέρωσης του οφειλέτη κατά τρόπο ώστε να μπορεί να προετοιμάσει την άμυνά του όσον αφορά την αγωγή που έχει ασκηθεί εναντίον του.

Τέλος, το ΔΕΕ προέβη στην υπόμνηση πως, όπως προκύπτει από τον συνδυασμό των άρθρων 17 στ. α’ και 18 παρ. 1 στ. β’ του Κανονισμού, οι απαιτούμενες πληροφορίες μπορούν να διαδιβάζονται στον καθού και μέσω των συνοδευτικών των διαδικαστικών εγγράφων ή της δικαστικής απόφασης εγγράφων. Εντούτοις γεγονός παραμένει, εν προκειμένω, ότι το Πρωτοδικείο του Τartu διαπίστωσε ότι η σχετική διεύθυνση δεν είχε διαβιβασθεί με κανέναν τρόπο στους οφειλέτες.

Υπό το πρίσμα του συνόλου των προεκτεθέντων, το ΔΕΕ αποφάνθηκε ότι δεν μπορεί να πιστοποιηθεί ως ευρωπαϊκός εκτελεστός τίτλος μία δικαστική απόφαση η οποία έχει εκδοθεί χωρίς ο οφειλέτης να έχει ενημερωθεί για τη διεύθυνση του δικαστηρίου στο οποίο θα απευθυνθεί, εμφανισθεί ή προσφύγει για την άσκηση ενδίκου μέσου κατά της εν λόγω αποφάσεως.





About the Author


Back to Top ↑