full screen background image

Events

19 April 2019 - Société de législation comparée – Concours de droit comparé Revue internationale de droit compa ... +++ 11 April 2019 - Formation: Colloque DCCR – Droit de la consommation et protection des données à caractère personnel Revue de droit international et de ... +++ 7 March 2019 - 6ème Atelier de droit comparé – 22 mars 2019 Revue internationale de droit compa ... +++ 6 March 2019 - 2 avril 2019 – Conférence de la section “Droit international privé” Revue internationale de droit compa ... +++ 15 January 2019 - Formation: Legal Project Management – Une nouvelle approche de la gestion de vos dossiers Revue de droit international et de ... +++ 17 December 2018 - 4ème Atelier de droit comparé – 18 janvier 2019 Revue internationale de droit compa ... +++

*PIL Case Law

Published on May 3rd, 2019 | by Sgouro.Katrachoura

0

Περίληψη: ΔΕΕ C 587/17 : Βέλγιο κατά Επιτροπής – Δαπάνες αποκλειόμενες από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Αχρεωστήτως καταβληθείσες εισφορές κατά την εξαγωγή

Περίληψη: ΔΕΕ C‑587/17 : Βέλγιο κατά Επιτροπής – Δαπάνες αποκλειόμενες από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Αχρεωστήτως καταβληθείσες εισφορές κατά την εξαγωγή

 

Λέξεις Κλειδιά : Αίτηση αναιρέσεως – Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) – Κανονισμός (ΕΚ) 1290/2005 – Κανονισμός (ΕΕ) 1306/2013 – Δαπάνες αποκλειόμενες από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Αχρεωστήτως καταβληθείσες εισφορές κατά την εξαγωγή – Ανάκτηση – Μη εξάντληση όλων των εθνικών ενδίκων βοηθημάτων και μέσων – Μη άσκηση αιτήσεως αναιρέσεως κατόπιν αρνητικής γνωμοδότησης από δικηγόρο διορισμένο στο Cour de cassation (Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο, Βέλγιο) – Άρθρο 267 ΣΛΕΕ – Μη υποβολή αιτήσεως προδικαστικής αποφάσεως στο Δικαστήριο – Αμέλεια του κράτους μέλους

 

Αριθμός απόφασης: C-587/17

Δικαστήριο: Δικαστήριο Ευρωπαϊκής Ένωσης

Πηγή: ECLI:EU:C:2019:75

Επιμέλεια: Σγουρώ Κατραχούρα

 

Α. Ιστορικό πλαίσιο

Το 1992 η εταιρία Générale Sucrière, στα δικαιώματα της οποίας υπεισήλθε η εταιρία Saint-Louis Sucre, πώλησε συνολικά 24000 τόνους ζάχαρης στις εταιρίες Metelmann & CO και Sucre Export, οι οποίες μεταπώλησαν 6000 τόνους από τη ζάχαρη αυτή στις εταιρίες Proud Trading και Shawline Offshore με σκοπό την εξαγωγή της εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. H Saint-Louis Sucre είχε αναθέσει την παραλαβή της ζάχαρης και τη φόρτωσή της στα πλοία στην εταιρία Manuport Services, η οποία διαβίβασε τις διασαφήσεις εξαγωγής στο Bureau d’intervention et de restitution belge [BIRB] (βελγικό οργανισμό παρεμβάσεως και επιστροφών) και η Saint-Louis Sucre εισέπραξε από τον BIRB προκαταβολή ως επιστροφή κατά την εξαγωγή. Στη συνεχεία αποκαλύφθηκε ότι οι 6000 τόνοι ζάχαρης που είχαν μεταπωληθεί, εξετράπησαν από τον αρχικό τους προορισμό και επανεισήχθησαν δολίως στην Ισπανία βάσει πλαστών εγγράφων και η Saint-Louis Sucre ενημέρωσε αυτοβούλως τον BIRB για το συμβάν.

Όσον αφορά την ποινική διαδικασία, το hof van beroep te Antwerpen (εφετείο Αμβέρσας, Βέλγιο) καταδίκασε δύο άτομα, τα οποία είχαν ενεργήσει ως μεσάζοντες, για πλαστογραφία, χρήση πλαστών εγγράφων και απάτη. Ο BIRB άσκησε πολιτική αγωγή σε βάρος των ατόμων αυτών και πέτυχε την καταδίκη τους σε αποζημίωση η οποία κατέστη αμετάκλητη.

Όσον αφορά την πολιτική διαδικασία, ο BIRB ζήτησε από τη Saint-Louis Sucre την επιστροφή ποσού ύψους 4 140 328,68 ευρώ, επειδή τα φορτία ζάχαρης είχαν επανεισαχθεί στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης βάσει πλαστών εγγράφων, αλλά η Saint-Louis Sucre διαφώνησε υποστηρίζοντας ότι δεν έφερε ευθύνη για την απάτη. Στη συνέχεια ο BIRB επανέλαβε το αίτημα καταβολής του βασικού ποσού, πλέον των τόκων και η Saint-Louis Sucre αποφάσισε να του καταβάλει τελικά ποσό συνολικού ύψους  5 133 087,54 ευρώ. Το Βασίλειο του Βελγίου κατέβαλε στο Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) ποσό που αντιστοιχούσε στο 80% του συνολικού ποσού, παρακρατώντας το 20%.

Κατόπιν αυτού, η Saint-Louis Sucre άσκησε προσφυγή ενώπιον του tribunal de première instance de Bruxelles (πρωτοδικείου Βρυξελλών, Βέλγιο) για την επιστροφή του ποσού που είχε καταβάλει και το αίτημά της έγινε δεκτό. Ο BIRB άσκησε έφεση κατά της απόφασης αυτής ενώπιον του cour d’appel de Bruxelles (εφετείου Βρυξελλών, Βέλγιο), η οποία απορρίφθηκε και τελικά κατέβαλε στη Saint-Louis Sucre συνολικό ποσό ύψους 10 114 003,39 ευρώ.

Στη συνέχεια, ο BIRB ενημέρωσε την Επιτροπή ότι, δυνάμει του άρθρου 32, παράγραφος 5 του κανονισμού 1290/2005, θα επιβάρυνε το ΕΓΤΕ με το ποσό που υποχρεώθηκε να καταβάλει στη Saint-Louis Sucre, ήτοι ποσό ύψους 9 601 619,85 ευρώ και η Επιτροπή κίνησε διαδικασία εκκαθάρισης ως προς τη συμμόρφωση, αμφισβητώντας το βάσιμο του αιτήματος να επιβαρυνθεί το ΕΓΤΕ. Συγκεκριμένα, η Επιτροπή υποστήριξε ότι το Βασίλειο του Βελγίου δεν είχε συμμορφωθεί προς τις απαιτήσεις του δικαίου της Ένωσης για το δημοσιονομικό έτος 2012, διότι οι βελγικές αρχές δεν είχαν εξαντλήσει όλα τα ένδικα μέσα για την ανάκτηση του επίμαχου ποσού.

Ως εκ τούτου, η Επιτροπή εξέδωσε απόφαση με την οποία απέκλεισε το ποσό των 9 601 619 ευρώ από την αφορώσα το Βασίλειο του Βελγίου χρηματοδότηση της Ένωσης.

Κατόπιν αυτού, το Βασίλειο του Βελγίου άσκησε προσφυγή με αίτημα την ακύρωση της επίδικης απόφασης, η οποία απορρίφθηκε και το Βασίλειο του Βελγίου άσκησε αίτηση αναιρέσεως.

Β. Το νομικό πλαίσιο

  • Άρθρο 3, Άρθρο 9 και Άρθρο 32 του ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ (ΕΚ) αριθ. 1290/2005 Του Συμβουλίου, της 21ης Ιουνίου 2005, για τη χρηματοδότηση της κοινής γεωργικής πολιτικής

Γ. Η απόφαση του Δικαστηρίου

Το Δικαστήριο έκρινε ότι το Βασίλειο του Βελγίου είχε επιδείξει αμέλεια διότι, μη ασκώντας αναίρεση κατά της απόφασης του cour d’appel de Bruxelles (εφετείου Βρυξελλών), με την οποία δεν έγινε δεκτό αίτημα υποβολής στο Δικαστήριο προδικαστικών ερωτημάτων σχετικά με την  ερμηνεία του κανονισμού 3665/87, το εν λόγω κράτος μέλος κατέστησε απολύτως αδύνατη την υποβολή των ερωτημάτων αυτών στο Δικαστήριο από το Cour de cassation (Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο). Το Δικαστήριο συμπέρανε ότι το εν λόγω κράτος μέλος δεν είχε χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα που είχε στη διάθεσή του για την ανάκτηση των επίδικων ποσών. Ως εκ τούτου, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, εκτιμήθηκε ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση πρέπει να αναιρεθεί και η υπόθεση αναπέμφθηκε στο Γενικό Δικαστήριο.

 

 

 





About the Author


Back to Top ↑