full screen background image

Events

7 March 2019 - 6ème Atelier de droit comparé – 22 mars 2019 Revue internationale de droit compa ... +++ 6 March 2019 - 2 avril 2019 – Conférence de la section “Droit international privé” Revue internationale de droit compa ... +++ 15 January 2019 - Formation: Legal Project Management – Une nouvelle approche de la gestion de vos dossiers Revue de droit international et de ... +++ 17 December 2018 - 4ème Atelier de droit comparé – 18 janvier 2019 Revue internationale de droit compa ... +++ 3 December 2018 - 70 ANS DE LA DECLARATION UNIVERSELLE DES DROITS DE L’HOMME Revue internationale de droit compa ... +++ 21 September 2017 - October 5 & 6, 2017: ‘International Investment Law & the Law of Armed Conflict’ Colloquium on ‘International Inve ... +++

-Νομολογία ΙΔΔ

Published on October 2nd, 2018 | by efi kloyeri

0

ΠΕΡΙΛΗΨΗ: C-489/14: Ένδικη διαφορά σχετικά με την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και σε διαφορές γονικής μέριμνας

Λέξεις-Κλειδιά: «Διεθνής δικαιοδοσία, αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και σε διαφορές γονικής μέριμνας-Κανονισμός (EK) 2201/2003-Εκκρεμοδικία-Άρθρα 16 και 19, παράγραφοι 1 και 3- Διαδικασία δικαστικού χωρισμού σε ένα πρώτο κράτος μέλος και διαδικασία διαζυγίου σε ένα δεύτερο κράτος μέλος-Διεθνής δικαιοδοσία του πρώτου επιληφθέντος δικαστηρίου- Έννοια της δικαιοδοσίας που έχει “διαπιστωθεί”-Κατάργηση της δίκης στην πρώτη διαδικασία και κίνηση νέας διαδικασίας διαζυγίου εντός του πρώτου κράτους μέλους-Συνέπειες- Διαφορά ώρας μεταξύ των κρατών μελών- Αποτελέσματα επί της διαδικασίας προσφυγής ενώπιον των δικαστηρίων»

Δικαστήριο Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ)

 Α: Η διαφορά της κύριας δίκης

 Η A και ο B, Γάλλοι υπήκοοι, συνήψαν γάμο στη Γαλλία και στην συνέχεια εγκαταστάθηκαν στο Ηνωμένο Βασίλειο όπου και απέκτησαν τρία τέκνα. Στις 30 Μαρτίου 2011 ο B άσκησε αγωγή δικαστικού χωρισμού ενώπιον του tribunal de grande instance de Nanterre (αρμόδιου πρωτοδικείου, Γαλλία). Αντιδρώντας στη διαδικασία αυτή, η A υπέβαλε, στην υπηρεσία στηρίξεως ανηλίκων (Child Support Agency) αίτημα καταβολής διατροφής για τα συντηρούμενα τέκνα της, καθώς και χωριστή αγωγή διατροφής ενώπιον των δικαστηρίων του Ηνωμένου Βασιλείου.

Το High Court of Justice (England & Wales), Family Division (δικαστήριο αρμόδιο για οικογενειακές υποθέσεις), ωστόσο, έκρινε εαυτό αναρμόδιο προς εκδίκαση της αγωγής διαζυγίου, δυνάμει του άρθρου 19 του κανονισμού 2201/2003. Ο δικαστής οικογενειακών υποθέσεων του tribunal de grande instance de Nanterre εξέδωσε διάταξη διαπιστώνουσα την έλλειψη συμφιλιώσεως και έκρινε ότι τα αφορώντα τα τέκνα ζητήματα, περιλαμβανομένων των αιτημάτων διατροφής, έπρεπε να εκδικαστούν στο Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά και ότι τα γαλλικά δικαστήρια ήταν αρμόδια για τη λήψη ορισμένων προσωρινών μέτρων. Ο B άσκησε και αυτός αγωγή διαζυγίου ενώπιον γαλλικού δικαστηρίου ζητώντας τη διαγραφή ή την απόρριψη της αγωγής διαζυγίου που είχε ασκήσει η A στο Ηνωμένο Βασίλειο, για τον λόγο ότι η διεθνής δικαιοδοσία των γαλλικών δικαστηρίων είχε διαπιστωθεί, αναμφιβόλως και χωρίς να υφίσταται δυνατότητα αμφισβητήσεως, υπό την έννοια του άρθρου 19, παράγραφος 3, του κανονισμού 2201/2003.

Υπό τις συνθήκες αυτές το High Court of Justice (England & Wales), Family Division, αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:

 Β: Προδικαστικά Ερωτήματα

«1) Για τους σκοπούς του άρθρου 19, παράγραφοι 1 και 3 [του κανονισμού 2201/2003], πώς πρέπει να ερμηνεύεται ο όρος “διαπιστωθεί”, όταν:

α) ο ενάγων, ο οποίος κίνησε τη διαδικασία ενώπιον του δικαστηρίου που επελήφθη πρώτο (στο εξής: πρώτη διαδικασία), δεν προβαίνει εν συνεχεία σε καμία διαδικαστική πράξη όσον αφορά την πρόοδο της πρώτης διαδικασίας πέραν της πρώτης συζητήσεως, ειδικότερα δεν επιδίδει κλήση (Assignation) πριν την παρέλευση της προθεσμίας κατά την οποία η αγωγή (Requête) λογίζεται ως μηδέποτε ασκηθείσα, με αποτέλεσμα την κατάργηση της δίκης στην πρώτη διαδικασία δίχως την έκδοση αποφάσεως λόγω άπρακτης παρελεύσεως της προθεσμίας σύμφωνα με το εθνικό (γαλλικό) δίκαιο που διέπει την πρώτη διαδικασία, εν προκειμένω λόγω παρελεύσεως 30 μηνών από την πρώτη επί διαδικαστικών ζητημάτων συζήτηση·

β) η δίκη στην πρώτη διαδικασία καταργείται με τον ως άνω τρόπο σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα (εντός τριών ημερών) μετά την κίνηση διαδικασίας ενώπιον του δευτέρου επιληφθέντος δικαστηρίου (στο εξής: δεύτερη διαδικασία) στην Αγγλία, με αποτέλεσμα να μην έχει εκδοθεί απόφαση στη Γαλλία και να μη συντρέχει κίνδυνος εκδόσεως ασυμβίβαστων αποφάσεων κατόπιν της πρώτης και της δεύτερης διαδικασίας, και

γ) λόγω της ωριαίας ζώνης του Ηνωμένου Βασιλείου ο ενάγων στην πρώτη διαδικασία θα έχει πάντοτε, μετά τη λήξη της πρώτης αυτής διαδικασίας, τη δυνατότητα να ασκήσει στη Γαλλία αγωγή διαζυγίου προτού ασκηθεί αντίστοιχη αγωγή στην Αγγλία;

2) Ειδικότερα, έχει ο όρος “διαπιστωθεί” την έννοια ότι ο ενάγων στην πρώτη διαδικασία οφείλει να επιδιώξει με τη δέουσα επιμέλεια και ταχύτητα την πρόοδο της πρώτης διαδικασίας ώστε να επιλυθεί η διαφορά (είτε με δικαστική απόφαση είτε κατόπιν συμβιβασμού) ή μήπως ο ενάγων της πρώτης διαδικασίας, αφού εξασφαλίσει την ύπαρξη διεθνούς δικαιοδοσίας κατ’ εφαρμογή των άρθρων 3 και 19, παράγραφος 1, [του κανονισμού 2201/2003], δεν υπέχει καμία απολύτως υποχρέωση να διενεργήσει οποιαδήποτε ουσιαστική πράξη για την περάτωση της πρώτης διαδικασίας όπως προαναφέρθηκε και, ως εκ τούτου, έχει κάθε ευχέρεια να επιτύχει με τον τρόπο αυτό την αναστολή της δεύτερης διαδικασίας και να φέρει σε αδιέξοδο την επίλυση της διαφοράς στο σύνολό της;»

Γ: Το νομικό πλαίσιο

Άρθρο 19, παράγραφοι 1 και 3, του κανονισμού (EK) 2201/2003 του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2003, για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας

Δ: Η απόφαση του Δικαστηρίου

 Όσον αφορά διαδικασίες δικαστικού χωρισμού και διαζυγίου κινηθείσες μεταξύ των ίδιων διαδίκων ενώπιον δικαστηρίων δύο κρατών μελών, το άρθρο 19, παράγραφοι 1 και 3, του κανονισμού (EK) 2201/2003 του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2003, για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας ο οποίος καταργεί τον κανονισμό (EK) 1347/2000, έχει την έννοια ότι, σε καταστάσεις, όπως αυτή της κύριας δίκης, όπου η δίκη ενώπιον του πρώτου επιληφθέντος δικαστηρίου εντός του πρώτου κράτους μέλους καταργήθηκε μετά την άσκηση αγωγής ενώπιον του δευτέρου δικαστηρίου εντός του δευτέρου κράτους μέλους, δεν πληρούνται πλέον οι προϋποθέσεις υπάρξεως εκκρεμοδικίας και, κατά συνέπεια, η διεθνής δικαιοδοσία του πρώτου επιληφθέντος δικαστηρίου πρέπει να λογίζεται ότι δεν έχει διαπιστωθεί.

 Επιμέλεια: Ευτυχία-Άντζι Κλογκίρι

Πηγή: εδώ

 





About the Author


Back to Top ↑