full screen background image

Events

2 August 2019 - Concours de droit comparé Société de législation comparée ... +++ 25 July 2019 - Formation: Après-midi d’étude – Blockchain et contrats intelligents Editions Larcier, ici Formation: Ap ... +++ 4 June 2019 - Formation Lexing – Marketing et RGPD Editions Larcier, ici   Format ... +++ 19 April 2019 - Société de législation comparée – Concours de droit comparé Revue internationale de droit compa ... +++ 11 April 2019 - Formation: Colloque DCCR – Droit de la consommation et protection des données à caractère personnel Revue de droit international et de ... +++ 7 March 2019 - 6ème Atelier de droit comparé – 22 mars 2019 Revue internationale de droit compa ... +++

*PIL Case Law

Published on March 7th, 2019 | by Konstantina.Liontou

0

Περίληψη ΔΕΕ C-386/17 – Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις (διεθνής δικαιοδοσία, αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε θέματα υποχρεώσεων διατροφής).

Δικαστήριο: Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αριθμός απόφασης: C- 386/17 (16.01.2019)

Πηγή: ECLI:EU:C:2019:24

Λέξεις-κλειδιά: Προδικαστική παραπομπή – Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις – Διεθνής δικαιοδοσία, αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε θέματα υποχρεώσεων διατροφής – Κανονισμός (ΕΚ) 44/2001 – Άρθρο 5, σημείο 2 – Άρθρο 27 – Άρθρο 35, παράγραφος 3 – Διεθνής δικαιοδοσία, αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας – Κανονισμός (ΕΚ) 2201/2003 – Άρθρο 19 – Εκκρεμοδικία – Άρθρο 22, στοιχείο αʹ – Άρθρο 23, στοιχείο αʹ – Μη αναγνώριση αποφάσεως σε περίπτωση κατά την οποία η αναγνώριση αντίκειται προδήλως στη δημόσια τάξη – Άρθρο 24 – Απαγόρευση ελέγχου της διεθνούς δικαιοδοσίας του δικαστηρίου προελεύσεως – Λόγος μη αναγνωρίσεως βασιζόμενος σε μη τήρηση των κανόνων περί εκκρεμοδικίας – Δεν υφίσταται.

Α. Ιστορικό πλαίσιο και προδικαστικά ερωτήματα:

Ο S. Liberato και η L. L. Grigorescu στις 22 Οκτωβρίου 2005 σύναψαν γάμο στη Ρώμη (Ιταλία) και έζησαν μαζί στο κράτος μέλος αυτό έως τη γέννηση του παιδιού τους, στις 20 Φεβρουαρίου 2006. Εν συνεχεία, η σχέση τους ως συζύγων κλονίσθηκε σταδιακά, με αποτέλεσμα η μητέρα να μεταβεί  μαζί με το παιδί στη Ρουμανία και να μην επιστρέψει  έκτοτε στην Ιταλία. Αμφότεροι οι σύζυγοι ζήτησαν την κήρυξη του δικαστικού χωρισμού και την ρύθμιση ανάθεσης της αποκλειστικής γονικής μέριμνας και επιμελείας σε έτερα Δικαστήρια των κρατών μελών της ΕΕ με το Μονομελές Πρωτοδικείο του Βουκουρεστίου να κηρύσσει την λύση του γάμου και να αναθέτει την αποκλειστική επιμέλεια του τέκνου στην μητέρα. Η απόφαση αυτή των Ρουμανικών Δικαστηρίων απέκτησε ισχύ δεδικασμένου, παρότι εκκρεμούσε, σχετική με την γονική μέριμνα, δίκη, ενώπιον των Ιταλικών δικαστηρίων κατόπιν αιτήσεως του πατέρα, η οποία, μάλιστα είχε προηγηθεί της διαδικασίας αυτής.

Η υπόθεση, τελικά, έφτασε μέχρι το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο της Ιταλίας το οποίο, εν προκειμένω, διερωτάται κατ΄ ουσίαν αν οι κανόνες περί εκκρεμοδικίας που προβλέπονται στο άρθρο 27 του κανονισμού 44/2001 και στο άρθρο 19 του κανονισμού 2201/2003 έχουν την έννοια ότι, σε περίπτωση κατά την οποία, στο πλαίσιο γαμικής διαφοράς, διαφοράς γονικής μέριμνας ή διαφοράς σχετικής με υποχρεώσεις διατροφής, το δικαστήριο που επιλαμβάνεται δεύτερο της υποθέσεως εκδίδει, κατά παραβίαση των κανόνων αυτών, απόφαση η οποία κατέστη αμετάκλητη, τα δικαστήρια του κράτους μέλους στο οποίο υπάγεται το δικαστήριο που είχε επιληφθεί πρώτο της υποθέσεως δύνανται να απορρίψουν το αίτημα αναγνωρίσεως της αποφάσεως αυτής για τον λόγο ότι η απόφαση αντίκεται προδήλως στη δημόσια τάξη.

Β. Νομικό πλαίσιο:

  • Αρθ. 19 Καν. 2201/2003 « Αν έχουν ασκηθεί αγωγές για θέματα διαζυγίου, δικαστικού χωρισμού ή ακύρωσης γάμου μεταξύ των αυτών διαδίκων ενώπιον δικαστηρίων διαφόρων κρατών μελών, το δικαστήριο που επελήφθη δεύτερο, αναστέλλει αυτεπαγγέλτως τη διαδικασία του μέχρι να διαπιστωθεί η διεθνής δικαιοδοσία του δικαστηρίου που επελήφθη πρώτο. 2. Εάν έχουν ασκηθεί αγωγές για θέματα γονικής μέριμνας ενός παιδιού, με το ίδιο αντικείμενο και την ίδια αιτία, ενώπιον δικαστηρίων διαφόρων κρατών μελών, το δικαστήριο που επελήφθη δεύτερο, αναστέλλει αυτεπαγγέλτως τη διαδικασία του μέχρι να διαπιστωθεί η διεθνής δικαιοδοσία του δικαστηρίου που επελήφθη πρώτο. 3. Όταν διαπιστωθεί η δικαιοδοσία του δικαστηρίου που επελήφθη πρώτο, κάθε δικαστήριο που επιλαμβάνεται μεταγενέστερα οφείλει να διαπιστώσει την έλλειψη δικαιοδοσίας του υπέρ αυτού του δικαστηρίου. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο διάδικος που άσκησε τη σχετική αγωγή ενώπιον του δικαστηρίου που επιλαμβάνεται μεταγενέστερα μπορεί να ασκήσει την αγωγή ενώπιον του δικαστηρίου που επελήφθη πρώτο.»
  • Αρθ. 27 Καν.44/2001 «1.  Αν έχουν ασκηθεί αγωγές με το ίδιο αντικείμενο και την ίδια αιτία μεταξύ των ίδιων διαδίκων ενώπιον δικαστηρίων διάφορων κρατών μελών, κάθε δικαστήριο εκτός εκείνου που επελήφθη πρώτο, αναστέλλει αυτεπάγγελτα την διαδικασία του μέχρις ότου διαπιστωθεί η διεθνής δικαιοδοσία του δικαστηρίου που επελήφθη πρώτο. 2. Όταν διαπιστωθεί η διεθνής δικαιοδοσία του πρώτου επιληφθέντος δικαστηρίου, κάθε δικαστήριο εκτός εκείνου που έχει πρώτο επιληφθεί, οφείλει να διαπιστώσει την έλλειψη διεθνούς δικαιοδοσίας του υπέρ του πρώτου δικαστηρίου.»

Γ. Η απόφαση του Δικαστηρίου:

Το Δικαστήριο τελικά έκρινε ότι οι κανόνες περί εκκρεμοδικίας που προβλέπονται στο άρθρο 27 του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, και στο άρθρο 19 του κανονισμού (ΕΚ) 2201/2003 του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2003, για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας, ο οποίος καταργεί τον κανονισμό (ΕΚ) 1347/2000, έχουν την έννοια ότι, σε περίπτωση κατά την οποία, στο πλαίσιο γαμικής διαφοράς, διαφοράς γονικής μέριμνας ή διαφοράς σχετικής με υποχρεώσεις διατροφής, το δικαστήριο που επιλαμβάνεται δεύτερο της υποθέσεως εκδίδει, κατά παραβίαση των κανόνων αυτών, απόφαση η οποία κατέστη αμετάκλητη, δεν επιτρέπουν στα δικαστήρια του κράτους μέλους στο οποίο υπάγεται το δικαστήριο που είχε επιληφθεί πρώτο της υποθέσεως να απορρίψουν για τον λόγο αυτό και μόνον αίτημα αναγνωρίσεως της αποφάσεως αυτής. Ειδικότερα, η παράβαση αυτή δεν δικαιολογεί, αφεαυτής, τη μη αναγνώριση της εν λόγω αποφάσεως επειδή η απόφαση αντίκεται προδήλως στη δημόσια τάξη του οικείου κράτους μέλους.

Επιμέλεια: Κωνσταντίνα Λιόντου

Ολόκληρο το κείμενο της απόφασης εδώ





About the Author


Back to Top ↑